Senfonik orkestrada genellikle iki ya da üç klarnet bulunur. Üflemeli toplulukta ise sayı çok daha yüksektir ve çalgı bölümlere ayrılır.
Bunun nedeni işlevseldir. Üflemeli toplulukta yaylı çalgılar yoktur; onların taşıdığı orta register ve akıcı çizgiler klarnet grubuna verilir.
Yani klarnet bu toplulukta solist değil, dokunun omurgasıdır. Bir yaylı grubun yerini doldurmak için sayıca çok olması gerekir.
İcracı açısından bu farklı beceriler ister.
Birincisi grup içinde kaynaşmadır. Bireysel ton değil, bölümün ortak sesi hedeflenir; öne çıkan bir ton dokuyu bozar.
İkincisi entonasyon disiplinidir. Aynı partiyi çalan çok sayıda çalgıda küçük sapmalar birikerek duyulur.
Üçüncüsü artikülasyon birliğidir. Notaların başlangıç ve bitişleri ortak kararlaştırılır; farklı uzunluklar bulanıklık yaratır.
Dördüncüsü açık hava koşuludur; bu koşulda ses taşınmaz ve dinamik ölçek buna göre planlanır. Derslerimizde topluluk çalışmaları, grup içinde kaynaşma ve entonasyon birliği üzerine kurulur.