Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren klarnet için yazılan eserlerin bir bölümü standart notasyonun dışına çıkan işaretler kullanır. Bu işaretler çoğu zaman bestecinin kendi tanımladığı sembollerdir ve eserin başındaki açıklama sayfasında tarif edilir.
Bu nedenle çalışmanın ilk adımı çalmak değil, okumaktır. Açıklama sayfası atlandığında yanlış öğrenme kaçınılmazdır.
Kullanılan tekniklerin başlıcaları şunlardır: aynı anda birden fazla ses üretme, sesi kademeli olarak yükseltip alçaltma, nefes gürültüsünün bilinçli kullanımı, dil ile üretilen kesik sesler ve alışılmadık parmak düzenleriyle elde edilen renkler.
Bu tekniklerin ortak özelliği, standart ton anlayışının bilinçli olarak bozulmasıdır. Yani kusur değil, seçilmiş bir renktir.
Öğrenirken sıralama önemlidir: her teknik önce eserden bağımsız, tek başına çalışılır; ancak güvenli hale geldikten sonra eser içinde uygulanır. Klarnet bu alanda özellikle verimli bir çalgıdır; geniş aralığı ve esnek ton denetimi çok sayıda renk üretmeye elverişlidir. Bu repertuvar temel teknik üzerine eklenir; kurulmamış bir ton denetimiyle amaçlandığı gibi duyulmaz. Derslerimizde çağdaş eserler, temel ton ve entonasyon denetimi sağlandıktan sonra programa girer.