Johannes Brahms besteciliği bırakmaya karar verdikten sonra, bir klarnetçiyi dinleyip fikrinden vazgeçti. Sonraki dört eseri klarnet içindir ve repertuvarın en yoğun sayfalarını oluşturur.
Bu eserlerin ortak niteliği, malzemenin azlığıdır. Kısa motifler sürekli dönüştürülerek uzun bölümler kurulur.
Kursiyer açısından bunun karşılığı doğrudandır: gösterilecek teknik az, taşınacak müzik çoktur.
Birinci güçlük çizgidir. Cümleler uzundur ve iç dinamikleri süreklidir; her nota bir öncekiyle ilişkilidir. Nota nota çalınan bir icra dağılır.
İkinci güçlük renktir. Aynı motif farklı registerlerde tekrar eder ve her seferinde farklı bir ton beklenir.
Üçüncü güçlük dengedir. Bu eserlerde piyano eşlik değil, eşit bir ortaktır; klarnetin sürekli önde durması yazıyı bozar.
Dördüncü güçlük tempo esnekliğidir. Yazı ölçülü bir serbestlik ister; abartıldığında yapı, hiç kullanılmadığında anlatım kaybolur.
Bu repertuvar teknik olarak erişilebilir görünür ama müzikal olarak ileri bir aşamadır. Derslerimizde geç romantik repertuvar, cümleleme ve ton renklendirme çalışmalarıyla birlikte ele alınır.