Aynı dönemde çalan iki icracının tonları birbirinden belirgin biçimde ayrılabilir. Artie Shaw kayıtları bunun açık bir örneğidir.
Fark teknik değil, tercih kaynaklıdır.
Birinci ayrım vibratodur. Daha geniş ve daha geç başlayan bir vibrato, cümlelere şarkı söyler bir nitelik kazandırır.
İkinci ayrım registerdir. Üst bölgenin daha sık kullanılması tonu parlaklaştırır ve solo hattı öne çıkarır.
Üçüncü ayrım cümle uzunluğudur. Uzun ve kesintisiz hatlar, kısa motifik yapıya göre farklı bir dinleme deneyimi üretir.
Dördüncü ayrım repertuvar seçimidir; yaylı çalgılarla genişletilmiş topluluklar farklı bir doku ve farklı bir denge gerektirir. Kursiyer açısından buradan çıkan ders şudur: ton bir kişisel karar alanıdır ve tek bir doğru ton yoktur. Ancak bu karar, temel denetim kurulduktan sonra verilir; öncesinde tercih değil eksiklik olur. Aynı dönemden iki farklı icracıyı karşılaştırmalı dinlemek, ton bilincini en hızlı geliştiren çalışmadır.
Derslerimizde ton çalışması, karşılaştırmalı dinleme ile birlikte sürdürülür.