Her klarnetçinin bildiği bir sorun vardır: orta bölgedeki birkaç ses, komşularına göre belirgin biçimde zayıf ve boğuk çıkar.
Nedeni yapısaldır. Bu seslerde gövdedeki deliklerin neredeyse tamamı açıktır; dolayısıyla titreşen hava sütunu çok kısalır ve çalgının doğal desteği azalır.
Sorun teknikten değil, tasarımdan kaynaklanır. Ancak tekniğe göre büyük ölçüde giderilebilir.
Birinci çözüm yardımcı parmaklardır. Sağ elin boştaki parmakları deliklere kapalı olarak yerleştirildiğinde hava sütunu uzar ve ses dolgunlaşır. Hangi kombinasyonun kullanılacağı çalgıya göre değişir ve denemeyle bulunur.
İkinci çözüm ağız içi hacmidir. Dilin arka bölümü alçaltıldığında bu bölgede belirgin bir dolgunluk kazanılır.
Üçüncü çözüm dinamik dengedir. Bu sesler komşularıyla aynı düzeyde çalındığında zayıf duyulur; bu nedenle icrada bilinçli olarak biraz daha desteklenir.
Çalışmak için: komşu notadan boğaz sesine bağlı geçişler yapmak ve iki ses arasındaki renk farkı kapanana kadar tekrarlamak. Bu bölge düzeldiğinde tüm icra daha bütünlüklü duyulur. Derslerimizde boğaz sesleri, yardımcı parmak düzenleriyle birlikte ayrı bir başlık olarak çalışılır.