Klarnet icrasında iki büyük gelenek vardır ve farkları hem çalgı hem ton anlayışı düzeyindedir. Alman geleneğinde kullanılan tuş sistemi farklıdır; delik yerleşimi ve mekanizma başka bir mantıkla kurulmuştur.
Ton anlayışı da buna paralel gider: daha koyu, daha kapalı ve daha yoğun bir ses hedeflenir. Ses kenarları yumuşaktır ve dokuya sorunsuz karışır.
Karl Leister kayıtları bu anlayışın yerleşik örnekleri arasındadır. Özellikle orkestra ve oda müziği bağlamında bu ton dokuyla bütünleşir.
Bu ekolde vibrato çok az kullanılır ya da hiç kullanılmaz; ton kendi başına yeterli sayılır. Artikülasyon da farklıdır: notaların başlangıcı daha yumuşak, geçişler daha bağlıdır. Kursiyer açısından pratik önemi şudur: bir kaydı dinlerken hangi ekolün ölçütleriyle çalındığını bilmek, o icrayı doğru değerlendirmeyi sağlar. Ekol seçimi çoğunlukla eğitim geleneğine ve çalınan repertuvara bağlıdır; ikisi de kendi bağlamında tutarlıdır.
Derslerimizde iki ekolün farkı, karşılaştırmalı dinlemeyle birlikte anlatılır.